Veronique 25/02/2011 - 25/02/2011 dream forward. Het is onwerkelijk, dat je vandaag al een jaar weg bent, ik kan nog steeds je naam niet uitspreken zonder een traan te laten vallen, je was zo speciaal voor me, geen ander kan jou vervangen. Je was mijn meisje, elke avond denk ik nog even aan je, alle mooie momenten maar helaas ook die laatste vreselijke maand.. Het voelt zo dichtbij maar ondertussen zo ver weg, het voelt onrealistisch maar ik moet er helaas toch aan geloven.. je bent er niet meer. Ik hoop dat je een plekje daarboven hebt gevonden en geen pijn meer lijdt. Ik mis je zo veel.. je was echt speciaal voor mij, specialer dan ieder ander. Wij waren zielsmaatjes en ik voel dat we dat nog steeds zijn, ook al ben je niet meer hier, maar ergens verder weg.. daar ben je wel. Ik zal je nooit vergeten, aller liefste Veronique, jij en ik waren samen en dat zullen we altijd blijven.

Rust zacht meisje.. rust zacht.